Taalcolumn

Afval scheiden, hoe slim moet je zijn!

Dat is zo’n ongelooflijk kien meisje, ze studeert nóg!

Mijn virtuele notitieboekje viel spontaan open, toen iemand mij dat in al zijn enthousiasme vertelde. Is het meisje, zo bedacht ik, nou echt zó intelligent dat ze er niet genoeg van kan krijgen of ze is zó dom dat ze eindeloos lang doet over haar studie?

Kan iemand zijn best doen en het toch niet goed gedaan hebben? Ga voor deze gemakkelijk te beantwoorden vraag naar een crematie en nuttig na afloop een kopje koffie met een plakje cake. Kunnen we dus zeggen dat de overledene het best wel niet goed gedaan heeft! Welnee! Wel? Nee! Nee? Ja!

Meer echter nog dan voor schijnbare tegenstrijdigheden, voel ik warmte voor rijdend taalgebruik en voor de maker van goede teksten voor onderweg. Voor de taalcomponist die zijn opus tot de allernaaktste essentie weet teruggebracht.

Dat je in een paar woorden echter ook gemakkelijk uit de bocht kan vliegen, bewijst Alkmaar. Op zijn bedrijfswagens staat de oproep tot afvalscheiding. Bewonderenswaardig die duurzame intenties en maatschappelijk engagement. Een opdracht zou je denken. Maar nee, achter afvalscheiding heeft de gemeente een vraagteken geplaatst. Dat kan alleen betekenen dat de stad haar antwoord nóg belangrijker vindt: Alkmaar heeft er de brains voor!

Soms kan je beter maar een beetje dom lijken.

Afval scheiden!

Alkmaar heeft er de bakken voor!